كساني كه در قاب عكسها جاگرفتهاند يا كساني كه آنان را ميشناسند با مجله تماس بگيرند تا براي تهيهی گزارشي تصويري از زندگي امروزشان به سراغشان برويم و در نهايت مجموعهاي درخور و تاثيرگذار از اين ديدارها فراهم آوريم.

در زبان تصوير، عكسها در سكوت و به دور از هرگونه اضطراب و ترس، فرصت عميق شدن در مناسبات اين چهرهها را فراهم ميكردند. اين تأمل در پيوند با دغدغه و خاطره، به بينشي در من و دوربينم تبديل شد. پس در جستوجويم، دوباره به سراغ عكسهايم از آن دوران رفتم. پيش از هر چيز آن چهرههاي جاگرفته در قاب عكسهايم با لبخندهايشان، درد زخمهاي ساليان را از بين ميبرند. دل و قلبشان براي آيندهی اين آب و خاك ميتپد. مجالي بايد تا در زباني مشترك اين نفسهاي پاك را توصيف كرد تا تن تاريخ سرزمين ايران جاني دوباره بگيرد. و اينك در جستوجويم با زدودن غبار ايام از عكسها و خاطرات جنگ سعي دارم تا پيوندهاي ريشهدار گذشته را ميان جوانان و سرزمينشان احيا كنم، تا باورها و حس عميق و اصيل وطنخواهي با درك و احساس نزديكي با سوژههاي عكسهايم دوباره زنده شود.
كساني كه در قاب عكسها جاگرفتهاند يا كساني كه آنان را ميشناسند با مجله تماس بگيرند تا براي تهيهی گزارشي تصويري از زندگي امروزشان به سراغشان برويم و در نهايت مجموعهاي درخور و تاثيرگذار از اين ديدارها فراهم آوريم.
* سعيد صادقي، عكاس جنگ / همشهری پایداری
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان