منابع تاریخی می گویند که علت آن در پدیده به کار گرفتن کودکان در تاریخ نه چندان دور سوئیس نهفته است. سوئیس آن زمان با معضل Verdingkinder و یا گرفتن کودکان از آغوش خانوادههای فقیر و بکارگیری آنها در کارهای کشاورزی و یا فروش آنها در بازار برده فروشان روبرو بود.

به همین خاطر سازندگان کارتون هایدی، او را پا برهنه به تصویر کشیدند. این اقدام آنها نشانه ای بود از این معضل شرمآور در تاریخ سوئیس. کفش در آن زمان نشانه ای مهم بود که کودکان آزاد را از بردگان متمایز می کرد.

هنگامی که داستان بینوایان اثر ویکتور هوگو را به یاد میآوریم، جزئیاتی در آنجا در خصوص کودکان بی خانمان در پاریس، پایتخت فرانسه ذکر می شود که انسان را متحیر می کند.
اولیور توئیست نیز در آثار خود همین شرایط را برای کودکان در لندن، پایتخت انگلیس به تصویر می کشد.

برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان